سبک زندگی

دشمن شناسی

مسأله دشمن شناسی، یکی از مهمترین مسائل جامعه اسلامی است؛ زیرا هر روز که می گذرد، دین مبین اسلام در قلب انسان های پاک بیشتر رسوخ می کند و هر روز به پیروانش اضافه می شود، از جهت دیگر طبعا با اضافه شدن پیروان این دین، بعضی دنیاپرستان منافع خود را در خطر می بینند و در پی دشمنی با پیروان این دین برمی خیزند.

امروزه، دشمنی دشمنان نسبت به گذشته بسیار پیچیده تر شده است. برای مثال بسیاری از وقت ها، دشمنان در لباس یک دوست سعی در ضربه زدن به اسلام و مسلمین را دارند؛ گاه به گونه ای بسیار باور پذیر، حقایق را وارونه جلوه می دهند و بدین گونه سعی در تخریب دین می کنند. درحالی که با پیشرفت علم و تکنولوژی، زمینه دشمنی هم بسیار وسیع و خطر ناک شده است.

منافقان

دشمن شناسی

گروه خطرناک – که خداوند سبحان به دشمنی شان تصریح می کند و به پرهیز از دوستی با آنها امر می کند و نفرین شان کرده است (منافقون ، ۱ – ۴)  کسانی اند که خصلت زشت و پلید نفاق بر جان و روحشان حاکم گشته است. این دسته بیشترین عداوت و دشمنی را در حق مسلمانان روا می دارند؛ زیرا بدترین دشمن انسان، کسی است که در خفا دشمن، و در ظاهر خود را دوست قلمداد کند.

معیار شناخت منافق در جهان بینیِ حس و ماده است و از این رو ایمان به غیب و امور نامحسوس را باوري سفيهانه می پندارند و همانند کافران وحی را افسانه می پندارند.

قرآن مجید در مقام معرفی منافقین میفرماید : «وإذا قيل لهم آمنوا كما آمن الناس قالوا أَنُؤمن کما آمن السفهاء اَلا إنهم هم السفهاء ولكن لايعلمون» (بقره ، ۱۳)؛

و چون به ایشان گویند: ایمان آورید چنان که دیگران ایمان آوردند، گویند: چگونه ایمان آوریم مانند بی خردان؟! آگاه باشید که ایشان خود بی خردند ولی نمی دانند.

از منظر وحی، جهل و تردید و شک، دلیل روی آوردن به نفاق است. قرآن میفرماید : « الأعرابُ أشدّ كفرا ونفاقا وأجدر ألا يعلموا حُدودَ ما أنزل الله علي رسوله والله عليم حكيم» توبه ، ۹۷)؛

اعراب بادیه نشین، در کفر و نفاق از دیگران سخت تر و به جهل و نادانی احکام خدا که بر رسولش فرستاده سزاوارترند، و خدا دانا و حکیم است.

عذاب نفاق از کفر شدیدتر است؛ زیرا منافق در زیر نقاب ایمان و خداترسی به پیکره اسلام ضربه های جبران ناپذیری می زند (نساء، ۱۴۵). منافق نه تنها کافر است بلکه کفرش با کتمان، دروغ، خدعه و استهزاء همراه است. ولی کسی که کافر محض است دیگر گرفتار این پلیدی ها نیست.

ویژگی های منافقان

خداوند متعال برای این گروه، ویژگی هایی را بیان کرده که در هر زمان و مکان شناخته شوند. برخی از ویژگی های کلی آنان عبارت است از:

  ارزش شهید و شهادت در روایات

الف: ویژگی های سیاسی منافقان

١-دوستی با بیگانگان

«ألم تر إلى الذين تَوَلوا قوما غَضِب الله عليهم ما هم منکم ولا منهم ويحلفون على الكَذِب و هم يعلمون» (مجادله ، ۱۴)؛

آیا آن (منافق) مردمی را ندیدی که با (یهود) قومی که خدا بر آنها غضب کرده است دوستی کردند؟ آنها به حقیقت نه از شما مسلمين و نه از فرقه یهودند و به دروغ قسم یاد می کنند (که ما اهل ایمانیم) در صورتی که خود می دانند.

٢- ولایت ستیزی

«ويقولون آمنا بالله و بالرسول و أطعنا ثم يتولّي فريق منهم من بعد ذلك و ما أولئك بالمؤمنين * وإذا دعوا إلى الله و رسوله ليحكم بينهم إذا فريق منهم معرضون» (نور ؛ 47 – 48)؛

و (منافقان هم مانند مؤمنان) می گویند که ما به خدا و رسول صلی الله عليه وآله ایمان آورده و اطاعت می کنیم، و لیکن با این همه قول، باز گروهی (وقت عمل، از حق) روی می گردانند و اصلا آنان ایمان ندارند.

و هرگاه به سوی خدا و رسول(ص) خوانده شوند تا (پیامبر به حکم خدا) میان آنها قضاوت کند، گروهی از ایشان (از این دعوت) اعراض می کنند.

٣- تحقیر و مسخره کردن مؤمنان

«الذين يَلمِزون المطوِعين من المؤمنين في الصدقات والذين لايجدون إلا جُهدَهم فيسخرون منهم سَخِرَ الله منهم و لهم عذاب أليم» (توبه ، ۷۹)؛

و آن کسانی که عیب جویی می کنند بر آن مؤمنانی که به صدقات مستحب، فقیران را دستگیری می کنند و همچنین مسخره می کنند مؤمنانی را که از اندک چیزی که مقدور آنهاست هم (در راه خدا) مضایقه نمی کنند، خدا هم آنها را البته مسخره و مجازات می کند و به آنها عذابی دردناک خواهد رسید.

۴ فتنه گری

«لو خرجوا فيكم ما زادُوکُم إلا خَبالاً ولأوضعوا خلالَكُم يبغونکُم الفتنة و فيکم سماعون لهم و الله عليم بالظالمين * لقد ابتغوا الفتنة من قبل و قلبوا لك الأمور حتي جاء الحق وظهر أمر الله وهم کارهون» (توبه،47-48).

اگر این منافق مردم هم در میان شما مؤمنان بیرون می آمدند جز خیانت و مکر در سپاه شما چیزی نمی افزودند و هر چه می توانستند در کار شما اخلال و خرابی می کردند، برای شما از هر سو در جستجوی فتنه بر می آمدند، و هم در میان لشکر شما از آنان جاسوس هایی وجود دارد، و خدا به احوال ظالمان داناست.

از این پیش (در جنگ خندق و احد) هم آنان در صدد فتنه گری بودند و کارها را به تو برعکس می نمودند تا آن گاه که حق روی آورد و امر خدا آشکار گردید (یعنی اسلام را فتح نصیب کرد) در صورتی که آنها کمال کراهت را داشتند.

۵ ایجاد جنگ روانی در بین مسلمانان

«وإذ قالت طائفة منهم يا أهل يثرب لا مقام لكم فارجعوا ويستأذن فريق منهم النبي يقولون إن بيوتنا عورة و ما هي بعورة إن يريدون إلا فرارا» (احزاب ، ۱۳)؛

  بصیرت افزایی

و در آن وقت، طایفه ای از آن کفار و منافقان گفتند: ای یثربیان، دیگر شما را (در اردوگاه) جای ماندن نیست (که همه کشته خواهید شد، از گرد پیغمبر صلی الله علیه و آله متفرق شوید و به مدینه) باز گردید. و در آن حال گروهی از آنها (برای رفتن از پیغمبر صلی الله علیه و آله اجازه خواسته و می گفتند: خانه های ما دیوار و حفاظی ندارد، در صورتی که دروغ می گفتند و خانه هاشان بی حفاظ نبود، و مقصودشان جز فراراز جبهه جنگ نبود.

۶- افساد در پوشش اصلاح

«وإذ قيل لهم لا تفسدوا في الأرض قالوا إنما نحن مصلحون» (بقره ، ۱۱)؛

و چون آنان را گویند که فساد در زمین نکنید، گویند: تنها ما کار به صلاح کنیم.

۷ کارشکنی

«فَرِّحَ المخلِّفون بمقعدهم خلاف رسول الله و كرهوا أن يجاهدوا بأموالهم وأنفسهم في سبيل الله و قالوا لاتنفروا في الحر قل نارُ جهنم أشد حراً لو كانوا يفقهون» (توبه ، ۸۱)؛ 

آنهایی که از جهاد در رکاب رسول خدا باز نهاده شدند از این بازماندنشان خوشحالند و مجاهده به مال و جانشان در راه خدا را خوش نداشتند و مؤمنان را هم از جهاد منع کرده و به آنها گفتند: شما در این هوای سوزان از وطن خود بیرون نروید! آنان را بگو: آتش دوزخ بسیار سوزان تر است، اگر می فهمیدند.

ب: ویژگی های روانی منافقان

١- خود بزرگ بینی

«وإذا قيل له اتق الله أخذه العزة بالإثم فحسبه جهنم و لبئس المهاد» (بقره ، 206)؛

و چون او را (به نصیحت) گویند: از خدا بترس، خودپسندی او را به بد کاری برانگیزد و پند نشنود). جهنم او را کفایت کند که آرامگاه بدی است.

٢- ریا کاری و سستی در عبادت

«إن المنافقين يخادعون الله وهو خادعهم وإذا قاموا إلى الصلاة قاموا کسالی يراءون الناس ولا یذکرون الله إلا قليلا» (نساء ، 142)؛

همانا منافقان باخدا مکر و حیله می کنند و خدا نیز با آنان مکر می کند، و چون به نماز آیند با حال بی میلی و کسالت نماز اقامه کنند و برای ریاکاری آیند و ذکر خدا را جز اندک نکنند.

۳ سرکشی و طغیان گری

«… الله يستهزئ بهم و یمدهم في طغيانهم يعمهون» (بقره، ۱۵)؛

خدا به ایشان استهزا کند و در سرکشی مهلتشان دهد که حیران بمانند.

ج: ویژگی های فرهنگی منافقان

١- ریا کاری و دروغگویی

«إذا جاءك المنافقون قالوا نشهد إنك لرسول الله والله يعلم إنك لَرسولُه والله يشهد إن المنافقين لكاذبون» (منافقون ، ۱)؛

(ای رسول ما) چون منافقان ریاکار نزد تو آیند گویند که ما به يقين و حقیقت گواهی می دهیم که تو رسول خدایی و خدا می داند که تو رسول اویی و خدا هم گواهی می دهد که منافقان، سخن دروغ می گویند.

  اصلاح اجتماعی

۲ توجيه روش های نادرست خویش

«لو كان عرضا قريبا وسفرا قاصدا لاتّبعوك ولكن بَعُدَت عليهم الشقه وسيحلفون بالله لو استطعنا لخرجنا معكم يهلكون أنفسهم والله يعلم إنهم لكاذبون» (توبه، 42)؛

(ای رسول) اگر این مردم را برای منفعت آنی و فوری و سفر کوتاه (تفریحی) دعوت کنی، البته تو را پیروی خواهند کرد و لیکن این سفر (به تبوک برای جنگ با روم) بر آنان دراز و دشوار آمد، و مؤكد به خدا سوگند می خورند که اگر توانایی داشتیم همانا با شما بیرون می آمدیم، اینان خود را به دست هلاکت می سپارند و خدا می داند که آنها به حقیقت دروغ می گویند.

۳ شبهه افکنی

«وإذ يقول المنافقون والذين في قلوبهم مرض ما وعدنا الله و رسوله إلا غرورا» (احزاب، ۱۲)؛

و نیز در آن هنگام منافقان و آنان که در دلهایشان مرض (شک و ریب) بود (با یکدیگر) می گفتند: آن وعده (فتح و نصرتی) که خدا و رسول به ما دادند غرور و فریبی بیش نبود.

۴ کفر ورزیدن در پوشش ایمان

ومن الناس من يقول آمنا بالله وباليوم الآخر وما هم بمؤمنين» (بقره ، ۸)؛

و گروهی از مردم (یعنی منافقان) گویند: ما ایمان آورده ایم به خدا و به روز قیامت، و حال آنکه ایمان نیاورده اند.

۵- سفاهت و نادانی

«ألا إنهم هم السفهاء ولكن لايعلمون» (بقره، ۱۳)؛

و چون به ایشان گویند: ایمان آورید چنانکه دیگران ایمان آوردند گویند: چگونه ایمان آوریم مانند بی خردان؟! آگاه باشید که ایشان خود بی خردند ولی نمی دانند.

نتیجه:

از آیات قرآن کریم درباره منافقان اینگونه نتیجه می گیریم که : مهمترین و خطرناک ترین دشمن، همان دشمن داخلی و یا منافقان هستند. منافقان، چه از جهت مجموع اعتقادات دینی و مذهبی چه از ناحیه معاشرت های اجتماعی، دشمن ناشناخته اند. دشمن شناخته شده هرچند هم قوی و نیرومند باشد، ضررش کمتر و خیانتش قابل دفاع تر است؛ زیرا هویت او معلوم و سوء قصد او روشن است، ليکن دشمن ناشناخته هرچه هم کوچک و ناتوان باشد؛ چون نقابی از دوستی و محبت بر چهره دارد، و شعار او شعار توده مردم است که زیر آن نقاب و شعار، دلی مملو از کینه و عداوت، و خنجری زهرآلود و کشنده پنهان دارد، و همواره منتظر فرصتی است تا به اغراض پلیدش جامه عمل بپوشاند، مقابله با او مشکل است.

این گروه، بدترین و خطرناک ترین دشمن نسبت به مسلمانان اند؛ زیرا منافقان در ظاهر خود را به صفت دوست می نمایانند که در باطن، دشمن اند و از هیچ ضربه ای کوتاهی نمی کنند و از آنجایی که دشمنی اینها مخفی است، مسلمانان باید هوشیار باشند تا در دام آنان گرفتار نشوند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

13 + هفت =

دکمه بازگشت به بالا